Bolesław Prus - Serce Serc

Na pomniku grobowym Aleksandra Głowackiego, znanego jako Bolesław Prus (*20 VIII 1847 †19 V 1912), na warszawskich Powązkach, wyryto napis Serce Serc, składając w ten sposób hołd jego niezwykłej pasji współodczuwania tragedii polskiej niewoli i nędzy życia najuboższych, najbardziej pokrzywdzonych ludzi, zwłaszcza dzieci. Bolesław Prus umarł dokładnie przed stu laty.

Nie było w historii polskiej literatury pisarza równie przenikliwego i równie wrażliwego na życie społeczne. Dziś, tak jak wielu innych wybitnych Polaków, rugowany jest z polskiej kultury na rzecz modnych miernot, kreowanych usilnie przez niepolskie media. Podobno Prus jest jak na nasze czasy zbyt „staroświecki”. Co gorsza, można się dopatrzeć w jego twórczości tzw. „antysemityzmu”, a to grzech śmiertelny!

Ojciec Święty i Monte Cassino

Bitwa o Monte Cassino rozstrzygnęła się 18 maja 1944, otwierając aliantom drogę na Rzym. Także 18 maja, roku 1920, urodził się w Wadowicach Karol Wojtyła. Ojciec Święty nigdy nie zapominał o Monte Cassino. W dniu swoich urodzin przybywał na cmentarz u podnóża wzgórza, na którym czerwone maki zamiast rosy piły polską krew lub - gdy zdrowie mu na to nie pozwala - modlił się żarliwie z rodakami, aby Pan Bóg przyjął ofiarę życia wygnańców, którzy ceniąc ponad życie Honor i Ojczyznę, na pierwszym miejscu postawili Boga.

„Kuropatwy” pod ochroną…

W październiku 1944 Stalin powiedział swemu namiestnikowi w Polsce, Bierutowi, że dopóki armia sowiecka stoi w Polsce, możecie powiedzieć waszym przeciwnikom, że 2 razy 2 = 16… Gdyby jednak tej armii zabrakło, to was wystrzelają jak kuropatwy. „Kuropatwy”, czyli kolaboranci Stalina, czuli się coraz pewniej, bo wiedzieli, że armia sowiecka nie opuści Polski – swej wojennej zdobyczy. Aby uchronić swe „kuropatwy” przed wystrzelaniem, sowieci dopuścili się licznych gwałtów i zbrodni na Polakach, zdecydowanych walczyć o suwerenny byt naszego państwa. Jedną z takich zbrodni popełnili 67 lat temu na żołnierzach NSZ w Klichach na Podlasiu.

Święty na ciężkie czasy Rzeczypospolitej

Tak jak obecna Polska żyje beatyfikacją Jana Pawła II, tak pod koniec II Rzeczypospolitej przeżywano kanonizację św. Andrzeja Boboli - prezbitera i męczennika, patrona Polski. Choć żył w odległych czasach, był ówczesnym Polakom bliski, ponieważ jego życie ilustrowało problemy narodowościowe i religijne na Kresach, które przetrwały do XX w. Z drugiej strony jako apostoł Pińszczyzny i Polesia zwracał uwagę całej Polski na ziemie związane od pokoleń z Polską, zaniedbane przez rosyjskich zaborców i ciężko przez nich doświadczone. Św. Andrzej Bobola okazał się patronem na nadchodzące ciężkie czasy dla Polski. Tak ciężkie, że bledły przy nich wszystkie nieszczęścia, jakie spadły na Rzeczpospolitą w poprzednich wiekach. Zbliżała się II wojna światowa. 

Plurimos annos!

Najstarsza wdowa katyńska, pani Zofia Romanowska, obchodzi dziś swoje imieniny. W Jej pokoleniu imieniny były najważniejszym dniem w roku, znacznie ważniejszym niż urodziny. To był dzień Patrona (Patronki). W przypadku pani Zofii te imieniny mogą być też urodzinami, choć co do tego nie ma całkowitej pewności. W metryce napisano 11 sierpnia, ale według przekazu rodzinnego w dniu urodzin Zosi kwitły jabłonie… Prawdopodobnie Zosia „przyniosła” sobie imię – jak to było w polskim zwyczaju. 15 maja jabłonie jeszcze kwitną, w sierpniu na pewno nie… Jedna tylko rzecz nie ulega wątpliwości: Zofia Romanowska urodziła się w roku 1907! Ma 105 lat! Plurimos annos, Pani Zofio!

Zakatowali maturzystę

Przed 29 laty doszło do jednej z najpodlejszych zbrodni stanu wojennego. Kilku bandziorów w milicyjnych mundurach zakatowało w Warszawie maturzystę Grzegorza Przemyka, bo im się nie spodobało, że się cieszy z kolegami po udanej maturze. Był synem poetki Barbary Sadowskiej, która znana była z pracy w Prymasowskim Komitecie Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom oraz z wystąpień przeciwko systemowi sowieckiemu w Polsce. To skłania do przypuszczeń, że jej syn został zamordowany z premedytacją. Niestety, nigdy się już nie dowiemy jak było, bo „wolna Polska” całą sprawę „przedawniła”… Pozostaje pamięć o chłopcu. Jego matka umarła z żalu trzy la ta później.

Cały Twój, Maryjo

Biografowie bł. Jana Pawła II piszą, że inspiracją do przyjęcia takiego zawołania stała się książka barokowego pisarza ascetycznego z Francji, św. Ludwika Marii Grignion de Montforta Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny. Święty zarysował w niej koncepcję „duchowego niewolnictwa”, czyli całkowitego zaufania Matce Bożej i oddania się w Jej opiekę. Wydaje się jednak, że pierwotną inspiracją mogła być po prostu tradycja wiary i Kościoła w Polsce, tradycja Królowej Polski. Wystarczy przypomnieć znamienną scenę z Dziadów cz. III Adama Mickiewicza, gdy polski żołnierz jako jedyny protestuje przeciwko bluźnierstwom żołnierzy francuskich przy ognisku i jako jedyny jest oszczędzony przez Hiszpanów, którzy wkładają mu do czapki kartkę z napisem: Vivat Polonus, unus defensor Mariae! (Niech żyje Polak, jedyny obrońca Maryi!).

Tak czy inaczej, 13 maja 1981 Maryja czuwała nad swym Sługą.

Ponarska Golgota

12 maja, wspominamy marszałka Józefa Piłsudskiego w rocznicę śmierci (†1935) i generała Władysława Andersa w rocznicę śmierci (†1970). Niestety, zapominamy często, że to także Dzień Ponarski. Dzień szczególnej pamięci o Polakach i Żydach, obywatelach RP, zamęczonych na Ponarskiej Golgocie – w podwileńskim Lesie Ponarskim, który ludzie upatrzyli sobie dawno temu na miejsce wypoczynku na łonie natury; miejscu, o którym pisał Adam Mickiewicz. Za sprawą Niemców i ich litewskich kolaborantów, nazwa tego „sielskiego i anielskiego”, podwileńskiego wczasowiska stała się w czasie niemieckiej okupacji Wileńszczyzny (1941-45) synonimem zbrodni.

„Grom” w służbie RP

Przed 75 laty podniesiono polską banderę na niszczycielu (kontrtorpedowcu) „Grom”. Okręt służył w Polskiej Marynarce Wojennej niemal dokładnie 3 lata. Został zatopiony przez wroga 4 maja 1940. Przedtem załoga „Gromu” zdobyła sławę wśród rodaków i uznanie aliantów za wspólną walkę z Niemcami.

Badacz homo sovieticusa

Nasze odstępstwo od kalendarz polskiego 10 maja jest tylko pozorne. Przed 6 laty umarł bowiem człowiek, któremu zawdzięczamy wiele, jeśli chodzi o diagnozę fenomenu socjologicznego, jakim było przywiązanie milionów ludzi do zbrodniczego systemu sowieckiego. Bo takie przywiązanie niewątpliwie występowało, obserwujemy je do dziś nie tylko w Rosji i na Białorusi, ale także w innych częściach byłego Związku Sowieckiego i w podporządkowanych Sowietom „demoludach”. Niestety, Polski nie wyłączając!

Skąd się to wzięło – mimo morza zbrodni popełnionych przez szatański system? System bolszewicki wykształcił – poprzez zastraszenie i jednoczesną indoktrynację – nowy „typ” człowieka, homo sovieticusa. Po raz pierwszy terminu tego użył moskiewski socjolog, sowiecki dysydent Aleksander Zinowjew. Warto, byśmy pamiętali o tym człowieku.

„Winni polscy piloci”…

Mija 25 lat od największej tragedii lotniczej w historii Polski. Nad Lasem Kabackim – w drodze na Okęcie, z zamiarem awaryjnego lądowania – rozbił się „Tadeusz Kościuszko” - polski samolot pasażerski sowieckiej konstrukcji – Ił-62M. Zginęły 183 osoby, nikt się nie uratował. Sowieci próbowali przekonać, że do katastrofy doszło z winy pilotów! I pewnie by to „udowodnili”, gdyby tragedia nastąpiła na ich obszarze a „badaniem” zajęłaby się komisja sowiecka. Ale w tym przypadku wyjaśnieniem przyczyn zajęła się polska komisja, która udowodniła niezbicie, że był to efekt wad konstrukcyjnych i produkcyjnych maszyny. To one – po awarii pierwszego silnika – spowodowały pożar i postępującą autodestrukcję całej maszyny.

Niezwykłe jest to, że w czasach Polski sowieckiej można było przeprowadzić uczciwe dochodzenie, a w roku 2010, za „wolnej” Polski, okazało się to niewykonalne!

Święty Stanisławie, módl się za nami

Św. Stanisław ze Szczepanowa (*26 VII 1030 Szczepanów †11 IV 1079 Kraków) był biskupem krakowskim. Zginął śmiercią męczeńską, na rozkaz popędliwego króla Bolesława II Szczodrego, nazywanego też później Śmiałym. Bolesław stracił koronę i musiał uciekać za granicę, gdzie wkrótce potem zmarł. Biskup Stanisław, po kanonizacji w roku 1253, został patronem Królestwa Polskiego. Jego kult odegrał dużą rolę w ponownym zjednoczeniu kraju, po okresie rozbicia dzielnicowego.

W naszych czasach św. Stanisław – obok św. Wojciecha – jest głównym patronem Polski. Jest też szczególnym symbolem misji Kościoła, polegającej na upominaniu władców tego świata przed czynami niegodnymi. Oddawanie cesarzowi co cesarskie nie polega bowiem na wyrzeczeniu się przez ludzi praw i wolności, które są darem Boga i stanowią o godności człowieka.

Na zdjęciu: Gen. Alfred Jodl podpisuje w Reims kapitulację Niemiec. Foto z Franklin D. Roosevelt Library, źródło Wikipedia.

Wicepremier rządu RP - męczennik

Przed 130 laty urodził się wicepremier Rządu RP na Uchodźstwie i Delegat Rządu RP na Kraj w okresie okupacji (od 19 II 1943 do aresztowania przez sowietów 27 III 1945) – Jan Stanisław Jankowski (*6 V 1882 †13 III 1953). „Sądzony” nielegalnie przez sowietów w Moskwie, w ramach Procesu Szesnastu, został później przez nich zamordowany w więzieniu, tuż przed końcem „kary”. Był niewątpliwie męczennikiem narodowej Sprawy.